چهارشنبه ۰۸ بهمن ۰۴ | ۱۴:۰۵ ۳ بازديد
سلام رفیق من
بیایید باهم ،پاییز زردو نارنجی را آغاز و مزین کنیم
با دست در دست هم نهادن ؛
با درک تفاوتهای هم ؛
و عدم قضاوت های هم.
این احترام به تفاوتها و عدم قضاوتها در
خلق و خوی و افکار و رفتار دیگران ومخصوصا عزیزانمان ، نمایانگر احترام به خودمانست؛
زیرا بیانگر معنادهی درست و پذیرش بالایمان از مقام و حرمت والای انسانیست باهمه قصورات و کسوراتش.
پذیرش و درک اینکه مطلقی جز خدا، موجود نیست و این هنر ماست با سعی در یافتن و تمرکز بر
ستاره ای در شب تاری ،
زیبایی در بی نظمی ،
مثبتی در غیر مثبتهایی
و محبتی در پس کج خلقی هایی.
بااین شاکله است که میتوانیم عشق ورزی کنیم ؛
رحمان شویم و کریم ؛
چراکه صفت ستارالعیوبی خدا را متجلی نموده ایم که توانسته ایم، به خوب و غیر خوب ، مهر ورزی کنیم و رحمت و عشق، نثارشان .
نوبت مشاوره
نعمت
نامه ی ویکتور فرانکل به معلمان
آدمیت
انسان بودن